تبلیغات
تازه كار " وبلاگی متفاوت و نو " - پر خوری عصبی
پر خوری عصبی

پر اشتهایی عصبی نوعی اختلال تغذیه‌ای و مشخصه‌ی اصلی آن خوردن مقدار زیادی غذا در یك زمان كوتاه و بدون دلیل خاص و پس از آن واداركردن بدن به تخلیه‌ی انرژی اضافی است. این تخلیه‌ی كالری اضافی از طریق روش‌هایی از قبیل استفراغ یا استفاده از داروهای مسهل، تنقیه یا استفاده از داروهای مُدر صورت می‌گیرد. 
هم‌چنین بسیاری از افراد به‌جای انجام چنین روش‌هایی به ورزش‌های سنگین یا روزه‌داری‌های طولانی‌مدت برای ازبین­بردن كالری دریافتی اضافی پناه می‌برند. این مسأله می‌تواند منجر به جراحات و آسیب جدی در فرد شود. یكی از مشخصه‌های اصلی این رفتار این است كه در هنگام غذاخوردن اصلاً نمی‌توانند میزان غذای دریافتی خود را كنترل كنند. آن‌ها می‌خورند و می‌خورند و حتی زمانی‌كه احساس سیری و حتی ناراحتی می‌كنند باز هم به غذاخوردن ادامه می‌دهند. اغلب افرادی كه پراشتهایی عصبی دارند به این نكته اذعان دارند كه رفتارشان طبیعی نیست و نمی‌توانند آن‌را كنترل كنند. آن‌ها معمولاً نسبت به رفتار خود خجالت‌زده و ناراحت هستند و در نتیجه رفتار و عادات غذایی خود را از دیگران پنهان می‌كنند. . به‌عنوان مثال شب‌ها بعد از آن‌كه تمام خانواده خوابیدند به غذاخوردن می‌پردازند و یا قبل از رسیدن به خانه غذا تهیه كرده و در ماشین مصرف می‌كنند.
رژیم‌گرفتن یكی از محرك‌هایی است كه فرد را به جاده‌ی ابتلا به پراشتهایی عصبی هدایت می‌كند. فردی كه در آینده  پراشتها می‌شود نسبت به وزن و شكل ظاهری خود خیلی حساس است و مرتباً رژیم كاهش وزن می‌گیرد. اغلب خانم‌ها به این اختلال دچار می‌شوند. آن­ها در ابتدا با رژیم‌های خیلی سخت و كم كالری شروع می‌كنند و پس از آن‌كه نتوانستند در رژیم غذایی موفق باشند به مقدار خیلی بیش‌تر از حد گرسنگی غذا می‌خورند تا احساس خود را برطرف سازند؛ اما پس از آن احساس گناه کرده و شروع به ورزش‌های سنگین یا تخلیه‌ی غذا از بدن خود می‌كنند تا از شر كالری‌های اضافی خلاص شوند. در ابتدا این رفتار به‌ندرت اتفاق می‌افتد؛ اما به‌تدریج عادی شده و باعث ایجاد اختلال در روابط دوستانه‌ی فرد، روابط اجتماعی و فعالیت‌های روزانه او می‌شود. این قبیل رفتارها اثرات زیان‌باری بر سلامتی فیزیكی و روانی افراد گذاشته و باید هرچه سریع‌تر درمان شوند.
علل ایجاد کننده:
*وراثت: خویشاوندان نزدیك، معمولاً مادر یا خواهر مبتلا به این اختلال، شانس درگیری فرد را بیش‌تر می‌كنند. این مسأله در خصوص زنان بیش‌تر از مردان صدق می‌كند. تاریخچه‌ی خانوادگی افسردگی، الكلیسم و چاقی، ریسك بروز این بیماری را بیش‌تر می‌كند.
*عوامل بیولوژیكی: شواهد مختلفی نشان می‌دهند كه پراشتهایی عصبی با مقادیر كم سروتونین مغز در ارتباط است. سروتونین یك انتقال­دهنده عصبی است كه یكی از نقش‌های آن تنظیم احساس سیری یا پری در فرد بوده و به او می‌گوید غذاخوردن را متوقف كند. انتقال­دهنده­های عصبی در اختلالات ذهنی دیگر از قبیل افسردگی نیز تغییر می‌كنند كه این مسأله اغلب با پراشتهایی همراه است.

*عوامل روانی: به‌نظر می‌رسد كه انواع مختلفی از شخصیت‌ها بیش‌تر از بقیه در معرض خطر ابتلا به پراشتهایی عصبی هستند. این افراد كم‌تر قادرند كه محركات محیطی را تحت كنترل در بیاورند. آن‌ها اغلب درگیر رفتارهای پرخطری از قبیل خرید زیاد، اعتیاد به مواد مخدر یا الكل و رفتارهای جنسی پرخطر هستند. این افراد اعتماد به نفس ضعیفی داشته و اعتماد به نفس در آن‌ها بستگی به تصدیق اطرافیان دارد. در بین آن‌ها اختلالات دیگری از قبیل افسردگی، وسواس فكری عملی و اضطراب شایع است.
*عوامل اجتماعی: اغلب در خانواده‌ی این افراد اختلالاتی از قبیل الكلیسم، افسردگی و چاقی دیده می‌شود. این خانواده‌ها اغلب با هم درگیری و مشاجره دارند و شرایط زندگی ثابتی ندارند. شرایط و تغییرات زندگی از قبیل تغییر محل زندگی، درس‌خواندن در مدرسه‌ی جدید و ازدست‌دادن روابط با دوستان صمیمی می‌تواند باعث شروع این اختلال در افراد شود.

دوره‌های بیش خواری/تخلیه‌ی غذا نتایج فیزیكی خاص خود را به‌دنبال دارند كه عبارتند از:
*آسیب دندان‌ها در اثر تماس مداوم با اسید معده از استفراغ؛ و خرابی مینای دندان
*تورم غدد بزاقی، زخم در دهان و حنجره
*دهیدراتاسیون (از دست رفتن آب بدن)
*زخم در انگشتان به‌خاطر استفاده از آن‌ها برای استفراغ‌كردن
*عدم تعادل الكترولیت‌ها كه توسط روش‌های آزمایشگاهی مشخص می‌شود.
*پوست خشك
*خستگی
*عدم تعادل دوره‌های عادت ماهیانه در زنان
*وزن، ضربان قلب و فشار خون ممكن است طبیعی باشند.
درمان بیمار بستگی به درجه‌ی آسیب فیزیكی واردشده به او در اثر پرخوری و شدت احتمال آسیب‌رساندن به خودش دارد. در صورتی‌كه تعادل الكترولیت‌های بدن بیمار به‌طور جدی به‌هم خورده باشد، باید او را در بیمارستان بستری كرد و تحت مراقبت قرار داد. عدم تعادل الكترولیت‌ها منجر به اختلال در فعالیت قلب و سایر عوارض ناخواسته می‌شود. هرچه درمان سریع‌تر آغاز شود، موفقیت آن نیز بیش‌تر خواهد بود. بهبودی بیمار بدون مداخلات حرفه‌ای انجام نمی‌شود. پراشتهایی درمان‌نشده می‌تواند منجر به مرگ فرد در اثر زخم معده یا مری شود.
بعضی از روش‌های پیشگیری از پراشتهایی عصبی به شرح زیر هستند:
*اگر فرزندی دارید نسبت به وزن خود وسواس نداشته باشید؛ و شكل ظاهری خود و رژیم غذایی‌تان را در حضور فرزندان به چالش نكشید.
*فرزندانتان را به‌خاطر شكل بدنشان ملامت نكنید و هرگز آن‌ها را با دیگران مقایسه ننمایید.
*به فرزندان خود بگویید كه آن‌ها را همان‌طور كه هستند دوست دارید.
*سعی كنید هر زمان كه امكان‌پذیر باشد همراه با خانواده غذا بخورید.
*به كودكان خاطرنشان كنید كه هنرپیشه‌های تلویزیون و مدل‌های مجلات مُد بدن سالم و طبیعی ندارند.
*كودك خود را تحت رژیم غذایی قرار ندهید؛ مگر آن‌كه پزشك شما را به این كار تشویق كند.
*اجازه ندهید كودكتان در تارنماهای مخصوص افراد پراشتها جست‌وجو كند. این تارنما‌ها توصیه‌های نامناسبی از طرف بیماران به كودك منتقل می‌كنند؛ به آن‌ها یاد می‌دهند كه چگونه غذا را تخلیه كرده و رفتار هم‌دیگر را مورد حمایت قرار می‌دهند.
*اگر فرزند شما در ورزش‌های رقابتی فعالیت می‌كند، حتماً نقطه نظرات مربی او در خصوص وزن بدن را مورد بررسی قرار دهید.
*از علایم اعتماد به نفس پایین، اضطراب، افسردگی و اعتیاد به مواد مخدر یا الكل آگاه باشید و هر زمان كه چنین چیزی در فرزند خود مشاهده كردید، بلافاصله نسبت به درمان آن اقدام كنید.
*اگر فكر می‌كنید كودكتان مبتلا به اختلال تغذیه‌ای است برای كمك پزشك و مداخله‌ی انجام‌شده از طرف او صبر نكنید. هرچه این اختلال زودتر درمان شود، عوارض آن كم‌تر شده و درمان راحت‌تر انجام می‌شود.
بسیاری از بیماران مبتلا به پراشتهایی عصبی دچار شكست می‌شوند. این افراد برای پیشگیری از این مسأله می‌توانند توصیه‌های زیر را رعایت كنند:
*هرگز رژیم نگیرید. در عوض برنامه‌ریزی كنید تا از غذاهای سالم استفاده نمایید.
*با بقیه‌ی افراد غذا بخورید و به تنهایی از غذا استفاده نكنید.
*درمان را ادامه دهید و نكات توصیه‌شده را كاملاً اجرا كنید.
*افكار منفی خود را تحت نظر قرار داده و سعی كنید با خود مثبت فكر كنید.
*هر روز سعی كنید زمانی را به انجام امور لذت‌بخش اختصاص دهید.
*همیشه مشغول باشید، ولی نه خیلی فعال؛ حداقل روزی هفت ساعت استراحت كافی داشته باشید.
*هر روز زمانی را با افرادی كه دوست دارید و آن‌ها نیز به شما علاقه دارند بگذرانید.



طبقه بندی: بهداشتی، 

تاریخ : 1392/11/8 | 01:54 | نویسنده : حمید بیاری | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.